Ο αληθινός λόγος που μισούν τον Elon Musk
Το πρόβλημα του κατεστημένου είναι ότι, περικόπτοντας κι εξυγιαίνοντας το παρασιτικό κράτος, απειλεί ένα κομμάτι της εξουσίας τους. Και για εκείνους κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο.
Ετικέτες: Κράτος, Φιλελευθερισμός
Άρθρο του Connor O'Keeffe, δημοσιευμένο στις 12/2/2025
Καθώς ο Έλον Μασκ συνεχίζει να αναλαμβάνει και σταδιακά να κλείνει τμήματα της ομοσπονδιακής γραφειοκρατίας, στελέχη του κατεστημένου από όλα τα μέσα ενημέρωσης και την πολιτική αγανακτούν ολοένα και περισσότερο με αυτόν τον επιχειρηματία της τεχνολογίας. Αν διαβάζετε μια εθνική εφημερίδα, ανοίγετε ένα μεγάλο ειδησεογραφικό κανάλι ή συντονιστείτε σε μια από τις πολλές βραδινές εκπομπές «σάτιρας» του κατεστημένου, είναι βέβαιο ότι θα δείτε τον Μασκ να λοιδορείται και να επικρίνεται ανελέητα.
Παρουσιάζεται σαν ένας πλούσιος που χρησιμοποιεί την κυβέρνηση για να γίνει ακόμη πιο πλούσιος και σαν πολιτικός επιχειρηματίας που είναι πρόθυμος να παρακάμψει νόμους και κανόνες για να πάρει αυτό που θέλει. Πολλές περσόνες του κατεστημένου θέλουν επίσης να υπενθυμίζουν στο κοινό τους ότι ο Μασκ είναι «μη εκλεγμένος» σε κάθε ευκαιρία που θα βρουν – μια όχι και τόσο λεπτή υπόνοια ότι οι ενέργειες που κάνει αυτή τη στιγμή στην Ουάσιγκτον είναι παράνομες.
Θα ακούσετε επίσης τον Μασκ και την ομάδα του να επικρίνονται για το ότι διεξάγουν ορισμένες από τις εργασίες τους κρυφά. Και μετά υπάρχει, φυσικά, το πλήγμα που έγινε δημοφιλές μετά το ξεψάχνισμα της USAID: ότι είναι πρόθυμος να βλάψει τους φτωχούς ανθρώπους για να επωφεληθεί ο ίδιος.
Παραμερίζοντας τις πολλές πλάνες και ανακρίβειες σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς για τον Έλον Μασκ, αξίζει να σημειωθεί ότι όλοι τους ισχύουν, με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια, για το ίδιο το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο.
Αρχικά, το γεγονός ότι «οι πλούσιοι χρησιμοποιούν την κυβέρνηση για να ωφεληθούν οι ίδιοι» περιγράφει το αμερικανικό πολιτικό σύστημα για περισσότερο από έναν αιώνα. Όπως είπε ο Murray Rothbard με μεγάλη λεπτομέρεια στο βιβλίο του The Progressive Era, η μετάβαση από το laissez-faire, εξαιρετικά περιορισμένο κυβερνητικό σύστημα των μέσων του 1800 δεν καθοδηγήθηκε από την έκκληση του λαού για την προστασία των εργαζομένων και τη διατήρηση της καθαρότητας των τροφίμων, όπως διδασκόμασταν στο δημοτικό σχολείο. Προέκυψε από την επίγνωση μεταξύ των επικεφαλής της βιομηχανίας ότι θα μπορούσαν πολύ πιο αποτελεσματικά να προστατεύσουν το μερίδιο αγοράς τους από τους μικρότερους ανταγωνιστές και να συνεχίσουν να το επεκτείνουν εάν χρησιμοποιούσαν την εξουσία της κυβέρνησης για δικό τους όφελος. Με άλλα λόγια, το κλειδί για την παραμονή στην κορυφή άλλαξε: από την καινοτομία στο lobbying.
Αυτό ξεκίνησε με τις σιδηροδρομικές εταιρείες στα τέλη του 1800, αλλά γρήγορα πήρε διαστάσεις, για να συμπεριλάβει τους βιομηχανικής κλίμακας καλλιεργητές, τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης και τους τραπεζίτες στις αρχές του 1900, ακολουθούμενους από τις εταιρείες όπλων, τις εταιρείες της Wall Street και πολλές άλλες στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.
Σήμερα, σχεδόν όλες οι γιγάντιες εταιρείες που κυριαρχούν σε αυτές τους κλάδους οφείλουν τις θέσεις τους στις κυβερνητικές πολιτικές που έχουν δημιουργηθεί προς όφελός τους — εις βάρος του αμερικανικού κοινού.
Το σύγχρονο πολιτικό κατεστημένο ορίζεται από την προθυμία και την ικανότητά του να προστατεύει και να επεκτείνει αυτήν την δυναμική. Είναι αστείο να τους ακούς να επικρίνουν ψευδώς τον Μασκ ότι έκανε το ίδιο πράγμα.
Το ίδιο ισχύει και για την υποτιθέμενη παραβίαση των συνταγματικών νόμων και κανόνων. Πολλές από τις πιο δυνατές φωνές του κατεστημένου, που καταδίκαζαν αυτή τη συμπεριφορά, επευφημούσαν εξίσου δυνατά την ώρα που οι κυβερνήσεις του Τζορτζ Μπους, του Μπιλ Κλίντον, του Τζορτζ Μπους και του Μπαράκ Ομπάμα ξεκίνούσαν δεκάδες αδήλωτους πολέμους, διεξήγαγαν παρακολουθήσεις πολιτών χωρίς ένταλμα, χρησιμοποιούσαν βασανιστήρια, διεξήγαγαν εξωδικαστικές δολοφονίες Αμερικανών πολιτών και παρείχαν βοήθεια και προστασία στην Αλ Κάιντα.
Τουλάχιστον, πρόκειται για ρητές παραβιάσεις του Άρθρου 1, Τμήμα 8 και Άρθρου 3, Τμήμα 3 και της Έκτης Τροποποίησης του Συντάγματος, καθώς και της Ενότητας 2340Α του Τίτλου 18 του Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Και κατά τη διάρκεια της πανδημίας (sic) του κορωνοϊού, το πολιτικό κατεστημένο ακολούθησε την ίδια ακριβώς προσέγγιση που τώρα επικρίνει τον Μασκ πως εφαρμόζει Οι ομοσπονδιακές και πολιτειακές κυβερνήσεις έσπευσαν να κλείσουν επιχειρήσεις, σχολεία και εκκλησίες και να απαγορεύσουν στους ανθρώπους να παρευρίσκονται σε δημόσιες συγκεντρώσεις - όλα αυτά χωρίς καν να προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται για τους συνταγματικούς νόμους και κανόνες, για τους οποίους τώρα προσποιούνται ότι ανησυχούν.
Στη συνέχεια, το υπονοούμενο ότι αυτά που κάνει ο Μασκ είναι παράνομα, επειδή είναι μη εκλεγμένος, είναι γελοίο. Όχι μόνο έγινε πολύ σαφές στους ψηφοφόρους πριν από τις εκλογές ότι ο Μασκ θα τα έκανε αυτά αν κέρδιζε ο Τραμπ, αλλά σχεδόν ολόκληρο το εργατικό δυναμικό του κράτους, που το κατεστημένο προσπαθεί να προστατεύσει από τον Μασκ, είναι επίσης μη εκλεγμένο. Τα εκατομμύρια των μη εκλεγμένων αξιωματούχων που διεξάγουν το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρήσεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης άρχισαν να εργάζονται χωρίς καν ένα κλάσμα της διαφάνειας και της δημοσιότητας που συνεπάγεται ο διορισμός του Έλον Μασκ από τον Τραμπ.
Μιλώντας για διαφάνεια, είναι κωμικό το γεγονός ότι μια πολιτική τάξη που αρχειοθετεί περίπου πενήντα εκατομμύρια έγγραφα ετησίως -το ενενήντα τοις εκατό από τα οποία είναι «πιθανώς περιττά» σύμφωνα με ορισμένους νομικούς εμπειρογνώμονες- εκφράζει αποστροφή για την περιστασιακή χρήση διάκρισης από την ομάδα του Μασκ.
Τέλος, είναι απωθητικό να ακούς το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο να επικρίνει τον Έλον Μασκ για την υποτιθέμενη προθυμία του να βλάψει τους φτωχούς και τους ευάλωτους για να επωφεληθεί ο ίδιος. Ουσιαστικά, αυτό ακριβώς το πράγμα έχουν κάνει αυτοί οι άνθρωποι καθ' όλη τη διάρκεια της εξουσίας τους. Η, επί πάνω από έναν αιώνα, κυβερνητική παρέμβαση σε ζωτικής σημασίας βιομηχανίες έχει καταστήσει πιο δύσκολο για τους φτωχότερους Αμερικανούς να αντέξουν οικονομικά τα τρόφιμα, την εκπαίδευση, την στέγαση, τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και τα φάρμακα.
Οι ομοσπονδιακές πολιτικές έχουν αποθαρρύνει τις ορθολογικές οικονομικές αποφάσεις, όπως η αποταμίευση, ενώ ενθαρρύνουν πιο ριψοκίνδυνες επενδύσεις με πολιτικά συνδεδεμένες εταιρείες - όπως και άλλες πολιτικές ωθούν τους Αμερικανούς να υιοθετήσουν μια τραγικά ανθυγιεινή διατροφή προς όφελος των καλά συνδεδεμένων εταιρειών τροφίμων, υγειονομικής περίθαλψης και φαρμάκων.
Και μετά, φυσικά, υπάρχουν οι πόλεμοι που ξεκίνησε το πολιτικό κατεστημένο σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και τώρα την Ανατολική Ευρώπη. Αυτοί οι πόλεμοι έχουν συσσωρεύσει τρισεκατομμύρια δολάρια για τις εταιρείες όπλων και άλλους εργολάβους. Όμως έχουν επίσης σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους και έχουν καταστρέψει δεκάδες εκατομμύρια ζωές σε αυτές τις περιοχές.
Η κατανόηση του ποιος είναι πραγματικά το πολιτικό κατεστημένο και τι έχει διαπράξει, καθιστά σαφές ότι οι «αρχές» που προσποιούνται ότι διαθέτουν όταν καταγγέλλουν τον Έλον Μασκ είναι κίβδηλες.
Το πρόβλημα του κατεστημένου με τον Έλον Μασκ δεν είναι ότι είναι πρόθυμος να ανατρέψει εμπεδωμένες συνήθειες και να δοκιμάσει, ή να παραβιάσει, τους κανόνες. Έχουν ήδη δείξει μια ενθουσιώδη προθυμία να το κάνουν οι ίδιοι.
Το πρόβλημα του κατεστημένου με τον Έλον Μασκ είναι, με απλά λόγια, ότι απειλεί ένα κομμάτι της εξουσίας τους. Και γι' αυτούς κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο.
Δείτε επίσης:
