Τα lockdown μόνο «συνετά και απαραίτητα» δεν ήταν
Ανοιχτή επιστολή του νομικού και οικονομολόγου Donald Boudreaux προς την ιστοσελίδα Law & Liberty, που δημοσιεύτηκε από το Brownstone Institute την 1/11/2023. Χρόνος ανάγνωσης 3'
Ποτέ δεν υπήρξε κάποια επιστημονικότητα πίσω από τα lockdowns – ούτε μία μελέτη δεν είχε πραγματοποιηθεί ποτέ για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητάς τους στην αναχαίτιση μιας πανδημίας. Στην ουσία, τα lockdown δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα γιγαντιαίο πείραμα
Ακολουθεί η επιστολή προς το Law & Liberty :
«Αν και συμφωνώ με πολλά απ’ όσα εκφράζει ο Brent Orrell στο άρθρο του «The Freedom to Choose» (25 Οκτωβρίου), με εξέπληξε ο ισχυρισμός του ότι τα κυβερνητικά μέτρα για τον κορωνοϊό, συμπεριλαμβανομένων των lockdown, «ήταν συνετά και απαραίτητα έως ότου να διατεθούν ευρέως κάποια ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια. Αυτές οι πολιτικές ήταν επίσης απολύτως εντός των ιστορικών κανόνων για τις πρακτικές δημόσιας υγείας στις ΗΠΑ, οι οποίες, στο υποτιθέμενο πιο σχετιζόμενο παρελθόν, ήταν συχνά πολύ πιο σκληρές. Η προσβεβλημένη από τύφο Μαίρη (‘‘Typhoid Mary’’) , η οποία κρατήθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό για μεγάλο μέρος της ζωής της, θα μπορούσε να σας εξιστορήσει τα πάντα γι' αυτό το θέμα».
Αυτός ο ισχυρισμός περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο σοβαρότατα λάθη.
Πρώτον, τα lockdown δεν ήταν ούτε συνετά ούτε απαραίτητα. Δεν είναι ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι εξέτασαν τις παράπλευρες βλάβες που θα προξενούνταν στην οικονομία, την κοινωνία και την υγεία (δεν προκαλούνται όλα τα προβλήματα υγείας από τον κορωνοϊό) από τα lockdown και στη συνέχεια κατέληξαν λογικά στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη από το κλείδωμα υπερτερούσαν αυτού του κόστους. Όχι. Οι παράπλευρες βλάβες αγνοήθηκαν .
Όπως γράφουν ο Joe Nocera των New York Times και η Bethany McLean του Vanity Fair –συγγραφείς του The Big Fail που μόλις κυκλοφόρησε , «Ωστόσο ποτέ δεν υπήρξε κάποια επιστημονικότητα πίσω από τα lockdowns – ούτε μια μελέτη δεν είχε πραγματοποιηθεί ποτέ για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητάς τους στην αναχαίτιση μιας πανδημίας. Όταν εξετάσουμε την ουσία του θέματος, τα lockdown δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα γιγαντιαίο πείραμα.» Σε κανένα σύμπαν δεν είναι συνετή μια τέτοια πολιτική.
Ούτε ήταν «απαραίτητα» τα lockdown . Όπως σημειώνουν οι Nocera και McLean, «το βάρος των αποδεικτικών στοιχείων φαίνεται να είναι με την πλευρά εκείνων που λένε ότι τα lockdown δεν έσωσαν πολλές ζωές. Σύμφωνα με τους τον υπολογισμούς μας, υπάρχουν τουλάχιστον 50 μελέτες που καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Αφ’ ότου κυκλοφόρησε το The Big Fail , το ιατρικό περιοδικό The Lancet δημοσίευσε μια μελέτη που συνέκρινε το ποσοστό μόλυνσης από τον COVID και το ποσοστό θνησιμότητας στις 50 πολιτείες. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ‘‘οι λοιμώξεις από τον SARS-CoV-2 και οι θάνατοι από COVID-19 συγκεντρώθηκαν δυσανάλογα σε πολιτείες των ΗΠΑ με χαμηλότερο μέσο όρο εκπαίδευσης, υψηλότερα ποσοστά φτώχειας, περιορισμένη πρόσβαση σε ποιοτική υγειονομική περίθαλψη και χαμηλότερη διαπροσωπική εμπιστοσύνη – την εμπιστοσύνη που αναφέρουν οι άνθρωποι ότι έχουν ο ένας στον ΑΛΛΟΝ.’’
Αυτοί οι κοινωνιολογικοί παράγοντες φαίνεται να έχουν παίξει μεγαλύτερο ρόλο από ό,τι τα lockdown (τα οποία «σχετίζονταν με μια στατιστικά σημαντική και ουσιαστικά μεγάλη μείωση του συνολικού ποσοστού μόλυνσης, αλλά όχι με το συνολικό ποσοστό θνησιμότητας»)».
Δεύτερον, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του κ. Orrell, τα lockdown ήταν εντελώς άνευ προηγουμένου. Η απομόνωση ατόμων που είναι γνωστό ότι έχουν μολυνθεί, όπως η ‘‘Typhoid Mary’’, είναι ένα κατηγορηματικά διαφορετικό μέτρο από το κλείδωμα ολόκληρων κοινωνιών. Τέτοιου είδους μαζικοί εγκλεισμοί δεν είχαν χρησιμοποιηθεί ποτέ, έως ότου η Κίνα κλείδωσε τη Wuhan στις αρχές του 2020. Εδώ και πάλι οι Nocera και McLean: «Στις 8 Απριλίου 2020, η κινεζική κυβέρνηση ήρε το lockdown της Wuhan. Είχε διαρκέσει 76 ημέρες – δυόμισι μήνες, κατά τους οποίους δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να εξέλθει από αυτή τη βιομηχανική πόλη των 11 εκατομμυρίων κατοίκων, (σ.σ. λιγότερο από το 1% του συνολικού πληθυσμού της Κίνας) ή ακόμα και να βγει από το σπίτι του.
Έως ότου η κινεζική κυβέρνηση εφάρμοσε αυτήν την τακτική, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ μια προσέγγιση αυστηρού αποκλεισμού για την καταπολέμηση μιας πανδημίας. Ναι, για αιώνες οι μολυσμένοι άνθρωποι τίθεντο σε καραντίνα στα σπίτια τους, όπου είτε θα ανάρρωναν είτε θα πέθαιναν. Όμως αυτό ήταν πολύ διαφορετικό από το κλείδωμα μιας ολόκληρης πόλης. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το χαρακτήρισε ‘‘άνευ προηγουμένου στην ιστορία της δημόσιας υγείας’’.»
Είναι παράταιρο να συναντάς σε ένα δοκίμιο που εκθέτει πολλά εξαιρετικά επιχειρήματα –όπως κάνει ο κ. Orrell– τέτοιους παράλογους και εντελώς αβάσιμους ισχυρισμούς, όπως αυτοί που παρουσιάζει ο κ. Orrell σχετικά με τα lockdown.»
Με εκτίμηση,
Donald J. Boudreaux, καθηγητής Οικονομικών
και κάτοχος της Έδρας ‘‘Martha and Nelson Getchell’’ για τη Μελέτη του Καπιταλισμού της Ελεύθερης Αγοράς στο Mercatus Centre του Πανεπιστημίου George Mason
Fairfax, VA 22030
[ Διαβάστε επίσης τα μεταφρασμένα άρθρα:
« Κι αν ο κορωνοϊός είχε αντιμετωπιστεί φυσιολογικά, όπως στην Σουηδία; »
« Έκπληξη! Η μοναδική χώρα που απέφυγε τα lockdown κατέγραψε την χαμηλότερη γενική θνησιμότητα στον κόσμο» ]